چیزی که امروز به آن
آموزش و
پرورش گفته می شود، حتی در بهترین مدارس و دانشکده های ما، بطور یاس آوری نابهنگام و بی مورد است. والدین دانش آموزان از آموزش و پرورش انتظار دارند که بچه هایشان را برای زندگی در
آینده آماده سازد.آموزگاران هشدار می دهند که بی بهره شدن از آموزش و پرورش مناسب شانس و اقبال بچه ها را در دنیای آینده تباه می کند. هیأت دولت، کلیساها و رسانه های گروهی، همگی جوانان را نصیحت می کنند که مدرسه را رها نکنند و اصرار می ورزند که امروز، بیش از هر
زمان دیگر، آینده انسان تقریباً بطور کامل در گروه آموزش و پرورش است.اما به زعم تمام این خطابه های زیبا و فریبنده درباره آینده،مدرسه های ما به جای آنکه به جامعه جدیدی که در حال پیدایش است چشم داشته باشند به یک سیستم در حال مرگ واپس می نگرند.همه توانایی هایشان در این جهت بکار گرفته می شود تا انسان هایی شبیه ابزار درست کنند و تحول بدهند: انسان هایی که بتوانند در سیستم مختصری که قبل از خودشان خواهد مرد به زندگی ادامه دهند.ژبرای آنکه به انسان کمک کنیم تا شوک آینده را از سر خود رد کند،باید یک سیستم آموزش و پرورش فراصنعتی ایجاد کنیم.برای این منظور بجای جستجو در گذشته،باید اهداف و روش های خود را در آینده بیابیم. انقلاب آموزشی جدیددر سیستم های تکنولوژیکی آینده،ماشین ها و دستگاه های سریع و متحرک و خود تنظیم کننده به جریان امور مادی خواهند پرداخت و انسان ها با جریانات اطلاعات و بینش سرو کار خواهند داشت.ماشین ها بطور روزافزون به کارها و امور عادی خواهند پرداخت و انسان ها به کارهای ذهنی و خلاقانه؛ هم ماشین ها و هم انسان ها به جای آنکه در کارخانه های بزرگ و شهرهای کارخانه ای متمرکز شوند و در سراسر جهان پراکنده خواهند شد و از طریق وسا آموزش و توسعه منابع انسانی...
ما را در سایت آموزش و توسعه منابع انسانی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 180 تاريخ: چهارشنبه 7 ارديبهشت 1401 ساعت: 20:59